Wiedźmińskie Opowiadania
Zbiory opowiadań Wiedźmin (Reporter 1990) (wszystkie opowiadania z tego zbioru zawarte są też w trzech zbiorach wydawnictwa SuperNOWA). Ostatnie życzenie (SuperNOWA 1993). Miecz przeznaczenia (SuperNOWA 1993). Coś się kończy, coś się zaczyna (SuperNOWA 2000) (zawiera dwa opowiadania luźno związane z cyklem wiedźmińskim).
Cykl wiedźmiński (jeszcze wówczas nie planowany przez autora) zaczął się jako seria opowiadań, pierwotnie publikowanych na łamach miesięcznika „Fantastyka”. Były głównie nowymi wersjami znanych legend i baśni (nazywanymi wersjami postmodernistycznymi; sam autor w wywiadach twierdzi, że pisząc opowiadania jako metodę twórczą wybrał euhemeryzację baśni). Pierwszym z nich było opowiadanie pt. "Wiedźmin" z grudnia 1986 roku, napisane na konkurs „Fantastyki”, w którym zajęło III miejsce (I miejsce - "Wróciłeeś Sneogg, wiedziałam..." Marka S. Huberatha).
Kolejne opowiadanie pt. "Droga, z której się nie wraca" (niezwiązane bezpośrednio z samym Geraltem) ukazało się w sierpniowym numerze pisma w 1988 roku. Początkowo, autor nie chciał nawiązywać w nim do cyklu ze świata wiedźmina, jednak kiedy cykl ten zaczął powstawać, pojawiły się w nim nawiązania do fabuły tego opowiadania. Jak wspomina pisarz, kiedy "Droga, z której się nie wraca" po raz pierwszy ukazała się na łamach "Fantastyki", zostały tam dokonane pewne poprawki redaktorskie bez zgody samego Sapkowskiego. Utwór ten opowiada o spotkaniu Visenny – matki Geralta – z wojownikiem Korinem, który jest przypuszczalnym ojcem oraz ich wspólnej wyprawie, której celem było zniszczenie groźnego kościeja.
Pierwsze cztery opowiadania o Geralcie oraz "Droga, z której się nie wraca", ukazały się w zbiorze opowiadań "Wiedźmin", który został opublikowany nakładem wydawnictwa REPORTER. Później wszystkie piętnaście opowiadań wiedźmińskich ukazało się w dwóch zbiorach wydawnictwa superNOWA - "Ostatnie życzenie" oraz "Miecz przeznaczenia". Dwa opowiadania pośrednio związane z cyklem - "Droga, z której się nie wraca" oraz "Coś się kończy, coś się zaczyna" (opowiadanie, opublikowane w 1994 w fanzinie "Czerwony Karzeł", mylnie odczytywane przez niektórych jako "alternatywne zakończenie sagi o wiedźminie"; sam autor przestrzega, że choć występują postacie podobne do bohaterów w sadze na ślubie Geralta i Yennefer to wcale nie jest to zakończenie alternatywne, lecz całkiem odrębny utwór, mający charakter żartobliwy oraz parodiowy. znaleźć można w zbiorze "Coś się kończy, coś się zaczyna".
- Miecz Przeznaczenia, 1992
- Ostatnie życzenie, 1993